Holleeder 2.0

Dinsdag 5 juni ben ik weer aanwezig geweest bij naar mijn mening één van de meest interessante en gecompliceerde rechtszaken ooit: de rechtszaak van Willem Holleeder. Een zaak die vooral bij de eerste rechtszittingen veel interesse trok van het Nederlandse publiek, maar nu langzaam zijn populariteit verliest. Anders dan de vorige keer, kwam ik nu een kwartiertje van tevoren aanzetten en kon ik gelijk langs de beveiliging naar binnen lopen. Voor een verslag van mijn vorige ervaring verwijs ik graag terug naar dat artikel, wat gepubliceerd is op 2 maart 2018. De zitting die ik deze keer heb bijgewoond, stond in het teken van Dossier Viool waarin de moord op Cor van Hout (‘bloedgabber’ van Holleeder) en de doodslag op Robert ter Haak (chauffeur van Cor) besproken worden. Met pen en papier in de aanslag heb ik een aantal bijzondere uitspraken van Holleeder genoteerd die in dit artikel in korte verhaaltjes uiteen worden gezet.

Door Janne Landsman

Een anonieme getuige, in dit proces ook wel Q5 genoemd, heeft een belastende verklaring tegen Holleeder afgelegd. Deze getuige heeft verklaard dat hij/zij Holleeder tegen iemand in een kroeg heeft horen zeggen: ‘die gaat er an, die pak ik’. Wanneer aan Holleeder gevraagd wordt of hij hier misschien op wil reageren, begint hij te lachen. Hij zegt: ‘tsja, misschien is Q5 wel een vrouw en dan kan het best dat ik dat gezegd heb. Ik betrap mezelf er wel eens op dat als ik in een kroeg sta en een leuk meissie zie waarvan ik denk dit wordt wat vanavond, dit nog wel eens wil zeggen. Die gaat er an, die pak ik’. De verklaring van Q5 doet hem niet zoveel, want aldus Holleeder: ‘het is toch maar een Q5’je, wat moet ik met diegene? Het zal wel’.

Het trucje

Ter verduidelijking van een aantal gegevens in het gigantische dossier van Holleeder stelt de officier van justitie aan Holleeder de vraag of hij tijdens een bepaalde periode aan de Haagse Binnenweg woonde (Thijssen, 2018). In dit huis is in die tijd een woninginval gedaan door de politie. Holleeder kijkt hem vragend aan en het lijkt alsof hij hier serieus even over na moet denken. Plots schiet hij in de lach en zegt dat dit een trucje van hem is. Hij vertelt dat wanneer hij merkt dat hij door de politie wordt achtervolgd, hij een voor hem onbekende portiek in gaat, zijn sleutels pakt en net doet alsof dit zijn huis is. Als hij dan merkt dat de politie doorrijdt, weet hij dat zijn plannetje gelukt is. Later zouden ze dan die woning gaan binnenvallen. Dit is wat er volgens Holleeder gebeurd moet zijn bij de Haagse Binnenweg, omdat hij naar eigen zeggen niet in dit huis heeft gewoond.

Die gaat er an, die pak ik.

Het is het Johan Cruijff-effect

De voorzitter noemt een aantal namen op uit de onderwereld, die hebben verklaard dat ze Holleeder persoonlijk kennen en zelfs contact met hem hebben gehad. Holleeder zelf blijft sterk ontkennen dat hij ooit in aanraking is geweest met deze mensen en zegt dat hij nog nooit van ze gehoord heeft (het gaat hier onder andere over Ernst Schouten). Hij verklaart dit als volgt: ‘dat is het Johan Cruijff-effect: iedereen kent Johan Cruijff, maar hij kende niet iedereen’. In deze uitspraak vergelijkt hij zichzelf dus met Johan Cruijff.

Nooit is soms

De rechter vroeg aan Holleeder of hij ooit gegeten heeft in het Okura-hotel, waarop Holleeder antwoordt dat hij daar zelden komt. Holleeder legt uit hoe het restaurant van dit hotel in elkaar zit en vertelt dat het restaurant opgedeeld wordt in ‘traditioneel’ en ‘de plaat’. Bij de plaat eet hij ‘nooit’, want dat vind hij naar eigen zeggen verschrikkelijk. Holleeder: ‘dan zit je met al die criminelen aan tafel te eten, verschrikkelijk. Ik eet altijd bij traditioneel’. Waarop de rechter reageert dat hij toch echt bij de plaat gezien is door verschillende getuigen, waarop de advocaat van Holleeder op zijn beurt duidelijk maakt dat ‘nooit’ bij Holleeder eigenlijk ‘soms’ betekent. Hij waarschuwt Holleeder voor zijn eigen uitspraken, omdat deze volgens hem ‘niet zo handig’ zijn. Voorzitter: ‘Je zal er vast wel een keer hebben gezeten om die verschrikking van de plaat te ervaren’.  

Voor degenen die nog niet bij een zitting aanwezig zijn geweest, zal ik het zeker aanraden om een keer een kijkje te nemen. Na het lezen van de boeken van Astrid (ook een aanrader) vind ik het heel interessant om ook het verhaal vanuit het standpunt van Willem Holleeder aan te horen. Mijn criminologische radartjes geven helaas constant een ‘foutmelding’ wanneer ik deze man probeer te doorgronden. Ik ben ontzettend benieuwd hoe dit megaproces zal eindigen en heb veel respect voor de rechters die uiteindelijk de beslissing moeten maken.  

Literatuurlijst

Afbeelding: gedownload via www.pixabay.com

Thijssen, W. (5 juni 2018). Teruglezen – geluidsopname Holleder: ‘Als Sonja loopt te kloten, schiet ik haar à la minute dood’. Geraadpleegd op 12-06-2018 via https://www.volkskrant.nl/nieuws-ahctergrond/teruglezen-geluidsopname-holleeder-als-sonja-loopt-te-kloten-schiet-ik-haar-a-la-minute-dood-~b8172691/

You may also like...

×