Rotterdams overwicht op de VU: Beroepsoriëntatiedag 2016

Op een vroege woensdagochtend vertrekken tientallen Rotterdamse studenten richting de hoofdstad om daar aan de Beroepsoriëntatiedag op de VU deel te nemen. Niet iedereen kan het even gemakkelijk vinden, maar de meesten komen toch op tijd op de tiende verdieping aan waar het grootste gedeelte van de dag zal plaatsvinden.

Door Suzanne Mos

Wim Huisman heet ons welkom en heeft een interactief gedeelte voorbereid. Hieruit blijkt dat de Rotterdamse afvaardiging veruit de grootste is: van de 85 mensen die meededen studeerden er 42 aan de EUR. Trotse geluiden klinken door de zaal. Daarna komen er vragen over ons arbeidsperspectief. Hoe lang zal het duren tot we een baan hebben gevonden? En hoeveel sollicitatiebrieven zullen we moeten schrijven? Dit geeft ons een reality check. Voor we een baan aansluitend op ons opleidingsniveau hebben gevonden zijn we minstens een jaar en 35 sollicitatiebrieven verder. Vooral door het aantal te schrijven brieven ontstaat veel geroezemoes in de zaal. 35 brieven is toch wel meer dan verwacht. Huisman kan het niet laten om toe te voegen dat dat een aantal jaren geleden nog een gemiddelde van tachtig sollicitatiebrieven betrof.

Na de introductie worden de workshops gegeven. Iedereen is van tevoren in een bepaalde groep ingedeeld en vertrekt naar het lokaal waar de workshop van zijn of haar keuze gegeven wordt. Ondergetekende heeft de workshop Personal Branding bijgewoond. Hierin vertelde Marije Bedaux over haar ervaring met het vinden van een baan die bij je past en welke uitdagingen daarbij komen kijken. Volgens Bedaux is het van belang dat je over zelfkennis beschikt. Je moet weten wie je nou eigenlijk en waar je trots op bent. Wanneer je een sollicitatiegesprek hebt is het erg belangrijk wat voor eerste indruk je achterlaat. Vanaf het moment dat je het gebouw binnenstapt en langs de receptie naar de liften loopt kan het al misgaan. Want heb je wel gedag gezegd tegen de receptioniste? Ben je bij het gesprek wordt gewoonlijk binnen tien seconde al bepaald wat voor indruk je uiteindelijk zal achterlaten. Geef je een stevige hand? Maak je oogcontact? Zit er voldoende intonatie in je stem? Heb je een zwaar parfum op? Heb je een verzorgd uiterlijk? Kom je op tijd? Allemaal factoren die van belang zijn op je gesprek en misschien was het je al opgevallen: inhoudelijke competenties zijn hierbij nauwelijks van belang. Wanneer je wordt uitgenodigd voor een gesprek weet de werkgever als het goed is al wat je hebt gestudeerd en wat je allemaal kan. Deze dingen zijn tijdens het gesprek minder belangrijk. Interessant was dat het volgens Bedaux: “Helemaal niet erg is om eerlijk te zijn in je sollicitatiegesprek.” Waarmee de indruk werd gewekt dat je sollicitatiegesprek voornamelijk het hooghouden van de schijn is. Als tip gaf ze ons mee om altijd twee vragen voor te bereiden om aan de werkgever te stellen tijdens het gesprek. Zo zorg je ervoor dat de sollicitatie een dialoog is en geen ondervraging.

Vanaf het moment dat je het gebouw binnenstap en langs de receptie naar de liften loopt kan het al misgaan met je sollicitatie. Want heb je wel gedag gezegd tegen de receptioniste?

Deze workshop had ons voldoende stof tot nadenken gegeven en dit was dan ook een goed moment voor de lunchpauze. Na een uurtje pauze hadden we weer frisse moed verzameld voor de alumnisessies. Iedereen volgde twee sessies waarin vier alumni vertelde over hun huidige werk en hoe ze daar terechtgekomen waren. Er was een divers gezelschap van alumni geregeld. Zo waren er mensen die de klassieke criminologiepaden hebben gekozen: iemand die is gaan promoveren en nu onderzoek doet en iemand die na criminologie de opleiding recherchekunde heeft gevolgd en nu werkzaam is als recherchekundige in Rotterdam-Zuid. Maar ook waren er mensen die functies deden waar je niet direct aan zou denken, veelal in de private sector. Een eye opener voor velen is dat er in de verzekeringswereld veel werk te vinden is voor criminologen. Verzekeringsmaatschappijen proberen fraude te voorkomen en te bestrijden en daarom heeft elke maatschappij tegenwoordig wel een fraudebestrijdingsafdeling. Daarnaast werd er meerdere keren op ons hart gedrukt om bij banken te gaan solliciteren. Banken weten tegenwoordig steeds beter wat criminologen kunnen en willen hun kennis binnenhalen en gebruiken.

Om de dag af te sluiten was er nog een borrel waarin je met elke spreker nog een praatje kon aanknopen als je nog wat meer wilde weten of gewoon je gezicht wilde laten zien. Een goede afsluiter waarna de Rotterdamse afvaardiging voldaan naar huis ging. Al met al was de BOD in Amsterdam een dag waarbij we een stuk duidelijker beeld hebben gekregen van de mogelijkheden die er allemaal zijn voor criminologen en leek het allemaal best mee te vallen met hoe onmogelijk het is om een baan te krijgen.