Frauderende horloges

door: Veerle Bonestroo

Ondertussen heeft iedereen waarschijnlijk het eerste tentamen er weer op zitten. Na een lange zomer hebben we onze oude vriend of vijand, de tentamenzaal, met knikkende knietjes weer ontmoet. Onder de knusse TL-verlichting hebben we driftig onze criminologische kennis op papier gepend. Ook ik moest hier aan geloven, maandagmiddag 6 oktober stond Grondslagen van de Criminologie op het programma.

Met een beetje goede moed ging ik goed voorbereid op weg naar de tentamenzaal. Naast goed leren, bestaat mijn tentamenvoorbereiding uit 1) circa 28 pennen, 2) een flesje water en genoeg voedsel voor een weeshuis, 3) mijn horloge. Tijdens een tentamen is mijn horloge een dierbare vriend. Je zal net de pech hebben dat je niet vooraan zit en geen zicht hebt op een klok. Dan zorgt mijn horloge, een wijzerplaat met daarop 12 cijfers, drie wijzers, een datumteller en een bruin leren bandje, er in ieder geval voor dat ik niet voor onverhoopte verrassingen kom te staan. Vijf minuten voor het tentamen begon werden de gewoonlijke huisregels omgeroepen, ‘Zet uw telefoons uit en doe uw horloges af en berg deze op buiten bereik. Zo niet, dan wordt dit aangemerkt als fraude.’ Hè? Mijn horloge af? Waarom? Wat kan mijn analoge horloge bijdragen aan fraude? Zo veel vragen, zo weinig antwoorden.

Frauderen met tentamens is een hot item, de Erasmus Universiteit maakt het steeds moeilijker om te frauderen. Nieuw is bijvoorbeeld dat er bij de toiletten speciale apparatuur is die straling vanuit mobiele telefoons detecteert en kladpapier mag na het tentamen niet meer meegenomen worden. Logisch deze maatregelen, spieken is oneerlijk tegenover de eerlijke studenten die door hard werken graag een waardevol diploma willen halen. Per 1 september hebben alle faculteiten alle horloges uit de tentamenzaal verbannen, dit vanwege de zogenaamde smartwatches. Een smartwatch is als het ware een verlengstuk van je smartphone. Het zoekt contact met je telefoon en je smartwatch toont dan de meldingen die je binnen krijgt. Met sommige smartwatches kun je zelfs bellen of foto’s maken. Zo’n apparaat lijkt gemaakt om mee te spieken, het dragen van een smartwatch kan natuurlijk niet toegestaan worden tijdens een tentamen.

Om fraude tegen te gaan denkt de examencommissie goed na vanuit de rationele-keuzetheorie. De kosten moeten hoger zijn dan de baten. De controle wordt strenger, de pakkans wordt vergroot. Het stiekem meenemen van een iPod in een bh, of voor de heren, in een onderbroek, wordt een stuk minder aantrekkelijker. Toch is in de regels van de examencommissie opgenomen dat naast smartwatches, ook gewone horloges niet toegestaan zijn tijdens het tentamen. Dit bevreemdt mij, met drie wijzers en een datumteller kun je niet communiceren. Je kunt hoogstens iets op je pols schrijven en een horloge erover heen schuiven. Waarom wordt er geen onderscheid gemaakt tussen analoge horloges en smartwatches en digitale horloges? Surveillanten lopen standaard een rondje door het tentamenblok om te kijken of je tas wel dicht is, of je tas ver genoeg van je af staat, et cetera. Dan kan er toch ook gekeken worden of iemand een digitaal of een analoog horloge om heeft lijkt me. Als dat te lastig is, verbied het dan om horloges dragen, maar dat analoge horloges wel op je tafel mogen liggen. Fraude met smartwatches tegen gaan is noodzakelijk, maar ik vind alle horloges verbieden een te rigoureuze maatregel. Een eenvoudige controle en het bij je houden van een horloge moet samen kunnen gaan.

Terug naar de tentamenzaal. Rebellerend als ik was, liet ik natuurlijk mijn horloge om. Terwijl ik druk bezig was met het geweldsmonopolie van Hobbes, kwam er een aandoenlijke surveillante bij me staan en vroeg aan mij of ik mijn horloge af wilde doen: ‘vanwege die internethorloges tegenwoordig’. De gepensioneerde vrouw bedoelde het ook niet kwaad en omdat ik toch niet zo’n doorgewinterde rebel ben, deed ik maar braaf mijn horloge af. En het tentamen kreeg ik binnen de tijd af. Gelukkig maar.

You may also like...

×